Niedziela XXI po Pięćdziesiątnicy, wspomnienie Ojców VII Soboru Powszechnego.

Boskiej Liturgii we wrocławskim soborze przewodniczył ordynariusz diecezji, Jego Ekscelencja abp Jerzy. ​W trakcie nabożeństwa odczytano fragment Świętej Ewangelii według Świętego Apostoła i Ewangelisty Łukasza (Łk 7, 11–16) opowiadający o wskrzeszeniu przez Jezusa syna wdowy z Nain:

​„W owym czasie Jezus udał się do miasta zwanego Nain, a szło z Nim wielu Jego uczniów i tłum wielki. Gdy zaś zbliżał się do bramy miasta, oto wynoszono zmarłego – jedynego syna matki, a była ona wdową. Był też z nią znaczny tłum z miasta. I ujrzawszy ją, Pan, wzruszony, ulitował się nad nią i powiedział jej: – Nie płacz! I przystąpiwszy, dotknął łoża; niosący je stanęli, a [On] powiedział: – Młodzieńcze, mówię ci, powstań! A umarły usiadł i zaczął mówić. I oddał go matce jego. Strach zaś ogarnął wszystkich i wychwalali Boga, mówiąc: – Prorok wielki powstał wśród nas; oraz: – Bóg nawiedził lud swój”

​Po odczytaniu perykopy ewangelicznej homilię wygłosił arcybiskup Jerzy. Władyka zwrócił uwagę, że w historii biblijnej fizyczne przywrócenie do życia zdarzyło się zaledwie osiem razy – trzy w Starym Testamencie, cztery w Nowym oraz raz w osobie Chrystusa, którego zmartwychwstanie jako jedyne nie zakończyło się ponowną śmiercią. Hierarcha podkreślił, iż wdowa z Nain nie prosiła o cud, jednak Jezus ulitował się nad nią. Dowodzi to, że Bóg doskonale zna każdy nasz ból oraz każdą niewypowiedzianą prośbę czy troskę. Słowa „Nie płacz”, wypowiedziane przez Chrystusa, miały realną moc – przyniósł On pocieszenie strapionej matce i okazał absolutną władzę nad śmiercią. ​W końcowej części homilii arcybiskup Jerzy odniósł się do współczesnego świata i jego stosunku do śmierci. Zauważył, że dzisiejsza cywilizacja walczy ze śmiercią, zapominając, iż prawdziwym wrogiem ludzkości jest grzech. Mimo że współczesny świat podejmuje walkę ze śmiercią – tworząc m.in. szkoły rodzenia – nie posiada żadnej szkoły umierania. Jedyną szkołą umierania jest Cerkiew, która uczy człowieka życia z Bogiem, aby w ten sposób przygotować go na wieczność.

W trakcie Boskiej Liturgii do misterium Eucharystii przystąpili niemalże wszyscy zgromadzeni w katedrze. Całość nabożeństwa upiększył chór katedry pod dyr. lektora Dawida Dubeca.